ترانه ء تنهایی..528
میدونی یک نفر اینجا
رودخت به تاب نشسته
نگاهش به آسمان ها
تک وتنها دل شکسته
تودلش آرزوش مرگه
فصل جون دادن برگه
تواگرنیای می میره
دنیا جونشو مگیره
چون دیگه همنفسی نیست
عزیزم اینجا کسی نیست
از حضورت بی نسیبم
من اینجا خیلی غریبم
توبیا که جون بگیرم
بی تو من حتما  می میرم
بیا دوباره همصداشیم
ازتک وتنهایی جدا شیم
آغوش گرمت و واکن
توبیا منو  صدا کن

#م_ب_انصاری_دزفولی
razbikasan   


تاریخ : شنبه 14 بهمن 1396 | 11:00 ق.ظ | نویسنده : محمد باقر انصاری دزفولی | نظرات

  • paper | آنکولوژی | اخبار وب